Even een update vanuit Dalyan.

Ik heb het superdruk gehad met van het ene land naar het andere verhuizen en mijn verblijfsvergunning hier regelen en met de mensen die vanuit Nederland langs kwamen. Druk maar leuk!

Half november ging de laatste vriendin weg, toen was het nog heel warm weer. Inmiddels in December hebben we aardig wat regen gehad (maar altijd ook warme dagen tussendoor) en is het meestal nu te koud voor de boot tochten die ik 2x per week deed, naar het magische meer hier en soms naar het strand. Dat mis ik wel, vooral de natuur die je vanaf de boot meekrijgt. Maar aan de andere kant hoef ik maar een paar minuten te fietsen en ik zit aan de rivier of het Sülüngür meer ergens te genieten.

Als ik nu naar het strand ga met een vriend of vriendin (die een auto heeft want de taxi bootjes gaan niet meer en de busjes ook niet) dan is het helemaal leeg!  Ook dat is magisch.  Het is zo mooi hier. Juist ook zonder toeristen.

Heleboel restaurants en bars zijn dicht, een aantal die nog open zijn, worden onderhand een tweede huiskamer, waar mensen die hier wonen elkaar vaak laat in de middag voor een borrel ontmoeten. Soms na een wedstrijd van de plaatselijke voetbalclub Dalyanspor 😊 of voorafgaand aan een etentje.

De hoofdstraat ligt open, want Dalyan wordt opgeknapt. Dus soms waden we door de modder of klimmen over steen- en zandhopen om bij de bars en restaurants te komen die nog open zijn. Ik hoop maar dat het karakter van Dalyan niet verpest wordt met deze renovatie. De hoofdstraat krijgt uniforme gevels en wordt overkoepeld en de boten moeten weg uit de haven, zodat iedereen de rivier weer kan zien in het centrum. Ik hoop dat het mooi wordt.

Ik woon hier nu echt. Ik voelde mezelf al jarenlang geen toerist meer hier.  Ken zoveel mensen die hier wonen en ga allang niet meer de hele dag zonnebaden en zwemmen. Dus het is niet meer dat -3 weken op vakantie- gevoel.

Hier wonen voelt heerlijk. Maar het dagelijks leven hier bestaat natuurlijk ook gewoon uit “wat zal ik vanavond koken en ik moet naar de tandarts maandag en de was doen, en hoe wordt die was nou droog als het zo klam is en de hele dag regent en heb ik wel genoeg hout voor mijn houtkachel ingekocht en wordt ik nu niet vreselijk afgezet”?

Maar het verschil is, dat ik hier woon met veel mensen die ook niet werken en meer tijd samen doorbrengen. We nemen Turkse les in groepen en organiseren een wekelijkse art groep en sportgroep en tekenles en wel iedere avond is ergens een quiz of speelt Onur de gitarist. En mensen gaan er dan ook daadwerkelijk samen naar toe. Er is weinig keus 😊   

 En als je ergens heen fietst of ergens gaat zitten, kom je vanzelf vrienden tegen en val je van het een in het ander.  En als kleine gemeenschap help je elkaar snel bij ziekte of naar de stad moeten met de auto voor het een en ander, etc. Dat voelt goed. Veel lieve mensen hebben me wegwijs gemaakt hier. En mijn vriendin Yeliz heeft min of meer eigenhandig mijn verblijfsvergunning geregeld. Wat behoorlijk wat tijd en bureaucratisch -van kastje naar de muur- kostte.

Het grote verschil voor mij met hier wonen is ook dat er hier wonderbaarlijk mooie natuur is, overal waar je maar kijkt. Nog steeds iedere keer als ik mijn huis uitkom geniet ik daarvan en denk ik “wauw ik woon in Dalyan”.  En Dalyan zelf is vlak, dus ik kan alles fietsen, terwijl je overal bergen ziet. Inmiddels ligt op het taurus gebergte in de verte ook weer sneeuw 😊

Ik heb hier veel leuke mensen leren kennen de afgelopen maanden, mensen die ik in de 22 jaar dat ik hier kom nog niet had ontmoet, omdat je als toerist toch enigszins in een ander circuit zit.  Maar ook de vriendschappen die ik al had, verdiepen zich nu ik hier woon.

En…qua vrijers mag ik ook niet klagen, er heerst hier toch een wat andere sfeer, misschien is dat dan toch dat permanente vakantie gevoel? Ik ‘borrel’ hier ook wat meer. Zowel qua alcohol als qua energie!

Ik heb vorige week 2x een jonge straatkat geadopteerd. Bij een vriend van me die een bar hier heeft, kwamen ze allebei aangelopen.

Eentje is nog maar 6 weken en was ziekelijk. En nu helemaal ok. Heb wel tegen hem gezegd dat hij de volgende die aankomt lopen zelf maar moet houden.  (Hij heeft er al en geeft voer aan 3 anderen).Ik had nooit gedacht dat ik weer dieren zou hebben, maar ik ben dol op deze katten en het is zo gezellig.  Wel weer een haren festijn als vanouds….

Ja straat honden en katten genoeg hier in Dalyan. Er zijn verscheidene clubs opgezet om ze te vangen en gratis te steriliseren en ze worden gevoederd.

Ik zal jullie verblijden met wat foto’s en als je een facebook account hebt, kijk bij Monique de Nijs, daar post ik ook wekelijks wat op.

Dan tot slot wens ik jullie allemaal een fijne kerst en een mooi 2022, met geen nieuwe Covid varianten!

(ik ga mijn booster ook halen hier, want mensen gaan met kerst naar Engeland en Nederland op en neer en brengen dan waarschijnlijk Omikron mee terug)

Ik kom in de zomer op vakantie naar Nederland en anders tot ziens hier.

 

Mensen, heel veel liefs en maak er wat moois van!

 

Monique

muziekmonique@hotmail.com

XXX